Stop met raden wanneer het gaat om UV-hardening
Lang hebben de meeste bedrijven UV-lampen behandeld als gewone lampen in een gang. Je koopt een lamp, sluit hem aan en wacht tot hij kapotgaat. Simpel, toch?
Maar deze manier van werken is verouderd. Er is een grote verschuiving richting wat we ‘fotonbeheer’ noemen. Het klinkt ingewikkeld, maar het betekent eigenlijk alleen dat je precies weet wat er gebeurt met het licht terwijl het aanstaat.
Geen geraden meer
De meeste standaardlampen werken met een eenvoudige timer. Het probleem is dat timers niet weten of de lamp zijn kracht begint te verliezen of dat de omgeving is veranderd. Hierdoor kom je in een situatie waarin je ofwel te weinig energie gebruikt (wat een ramp is) of juist te veel energie, waardoor het materiaal beschadigd raakt.
Wij gebruiken nu slimme sensoren die de daadwerkelijke UV-uitstoot in real time meten. In plaats van te kijken naar de kalender om te bepalen wanneer het tijd is om de lamp te vervangen, kijk je gewoon naar de waarde in mW/cm². Zodra de uitstoot afneemt, vervang je de lamp. Geen geraden meer. Geen verspilde onderdelen meer.
Het systeem moet communiceren
Het echte wonder gebeurt wanneer het UV-systeem kan communiceren met je PLC. Stel je voor: een lamp begint zijn kracht te verliezen. In plaats van dat het product plakkerig wordt en in de prullenbak terechtkomt, merkt het systeem dit op en vertraagt het de transportband automatisch. Het product krijgt dan de juiste hoeveelheid energie, zodat je geen last meer hebt van stress.
Eerlijk gezegd is dit geen ‘plug-and-play’-oplossing voor iedereen. Je kunt deze sensoren niet zomaar in een 20-jarige analooginstallatie stoppen en verwachten dat het werkt. Je zult waarschijnlijk je stroomvoorziening moeten bijwerken en je bedrading moeten opruimen. Het is een grotere investering op korte termijn, maar het is beter dan geld verspillen aan kapotte producten.
De juiste hoeveelheid licht
Het gaat allemaal om precisie. Of je nu korte- of lange golflengten gebruikt, het doel is om de juiste hoeveelheid energie te leveren, zodat de fotoinitiator de meeste energie kan opnemen.
Als je deze precisie combineert met een feedbacklus, werkt alles perfect. Je verspilt geen energie meer, de curingkamer wordt niet zo heet, en voor het eerst kun je echt zien wat er binnenin het proces gebeurt. Het is veel minder stressvol wanneer je niet meer blindelings handelt.